Jokes

Add Your Entry

ધોરાજીના બે રહેવાસી રાજકોટમાં ભેગા થઈ ગયા.
‘કાં, કેમ છે ધંધાપાણી ?’
‘ઠીકઠીક છે, ભલા.’
‘તો મને એક દસ રૂપિયા રૂપિયા ઉછીના દેશો ?’
‘હું કેવી રીતે દઉં ? હું તો તમને ઓળખતોય નથી !’
‘ઈ જ મોંકાણ છે ને ! અહીં રાજકોટમાં કોઈ ધીરે નહિ કારણકે મને કોઈ ઓળખતું
નથી. અને ધોરાજીમાં કોઈ ધીરે નહિ, કેમ કે ત્યાં સહુ મને ઓળખે.’

ખેતીવાડી કૉલેજનો ગ્રેજ્યુએટ થઈને તાજો જ પાછો ફરેલો કપિલ પાડોશના ખેડૂતને
કહે : ‘તમારા લોકોની ખેતી કરવાની પદ્ધતિ હજુ સાવ જૂનીપુરાણી છે. મને ખાતરી
છે કે પેલી જામફળીમાંથી દસેક કિલો જામફળ પણ તમે નહીં લેતા હો.’
‘વાત તો ખરી છે.’ ખેડૂત બોલ્યો, ‘એ સીતાફળી છે.’

પતિ : તુ નકામી લમણાઝીંક કરે છે. આ કૂતરાંને તું ક્યારેય કશું શીખવી શકવાની નથી !
પત્ની : તમે વચ્ચે ન બોલો. એમાં ધીરજની જરૂર છે. મારે તમારી સાથે કેટલો
સમય બગાડવો પડ્યો હતો ?

નટુ : કેમ આટલો બધો મૂંઝાયેલો દેખાય છે ?
ગટુ : ઘેર તારી ભાભી સાથે ઝઘડો થઈ ગયો હતો. એણે અઠવાડિયા સુધી નહિ
બોલવાની ધમકી આપી છે.
નટુ : અરે એ તો આનંદની વાત છે ! અઠવાડિયું જલસા કર !
ગટુ : શેના જલસા ! આજે અઠવાડિયાનો છેલ્લો દિવસ છે !

Author: Gujaratilexicon Web Read More...

Most Viewed Jokes

Most Viewed Author