Kavita

Add Your Entry

(અમદાવાદ સ્થાપના દિવસ ૨૬ ફેબ્રુઆરીએ કવિ શ્રી અનિલ ચાવડાએ સોશિયલ મીડિયામાં શેર કરેલી કવિતા)

અમદાવાદ
આ 208ની ઝડપે દોડતું 108નું શહેર છે
આમ ઓગળી ગયેલું ને આમ ગાંઠનું શહેર છે
‘જબ કૂત્તે પે સસ્સા આયા’ની જૂની ઘટનાનું
અડધું-પડધું હકીકતોનું ને અડધું સપનાનું
કરી શકો તો જલસાનું નહીંતર મડદાનું
બૂમ પાડો તો બ્હેરું ને મૂગા રહો તો પડઘાનું
અડધું-પડધું શંકાનું ને અડધું શ્રદ્ધાનું
આમ કોઈનું નહીં, ને આમ બધાનું
‘સી.જી. રોડ’, ‘એસ.જી. રોડ’
નમ્રતા એટલી કે રોડને પણ ‘જી… જી…’ કહીને બોલાવે
પણ ક્યારેય આજીજી ન કરે
આશ્રમ જેવા આશ્રમને એ રોડ બનાવી દોડે
ગાંધી, સુભાષ, સરદાર અને નહેરુને તો બ્રીજ બનાવી
એમની પર માલની હેરાફેરી કરે
ફ્લાય ઓવરમાં ફ્લાય કરે
હોટલને પણ પતંગ બનાવી ઉડાડે
તમને સિગારેટ જેમ પી જાય ને ધુમાડો પણ બહાર ન આવવા દે
‘બકા… બકા…’ કહીને બચકું ભરી લે ને ખબર પણ ન પડે
મીઠાની જરીક મુઠ્ઠી ભરવા માટે
છેક કોચરબથી દાંડી સુધી હાથ લાંબો કરે
ટૂંકમાં,
માત્ર કૂપન માટે જ છાપું ન મંગાવતા આ શહેરને
પોળમાં રહેવું ગમે છે
ડ્હોળમાં નહીં!

– અનિલ ચાવડા

 

Author: dhruv Upendra Read More...

વાત દિવસની નથી મને રાત ડરાવે છે

મારી નાની  ઝૂંપડીને ચક્રવાત ડરાવે છે....

 

ભેટમાં મળ્યાં છે લોહીનાં અનેક આંસુ

જીવનની  હવે હરેક સોગાત ડરાવે છે...

 

છોડી પ્રેમની વાત કોઈ બીજ વાત કરો

વગર વાંકે તરછોડનો આઘાત ડરાવે છે...

 

મારા લીધે કોઈ બદનામ ન થઈ જાએ

તેથી જ મને તારી મુલાકાત ડરાવે છે....

 

પોતીકાંએ જ દીધી એવી અસહ્ય પીડા

પારકાંને શું કહું ? મને મારી જાત ડરાવે છે...

 - ઉપેન્દ્ર ગુર્જર

Author: dhruv Upendra Read More...

ઊગશે સુખનો દિવસ એ વાતવાળા કયાં ગયાં ?
સપનું આંખોમાં સજાવી રાતવાળા કયાં ગયાં ?

પાટું પડતાને પડે છે, જોઇ લો ઇતિહાસમાં
પીઠ ખુલ્લી મેં ધરી છે લાતવાળા કયાં ગયાં ?

છે ભવોભવની તરસ ખાબોચિયાંથી શું વળે ?
ક્યાં ગયા, બોલાવ દરિયા સાતવાળા કયાં ગયાં ?

જિંદગી રંગીન હો તો શ્વેત ખાપણ પરવડે ?
ઓઢણીમાં મેઘધનુષી ભાતવાળા કયાં ગયાં ?

આભ સમ લઇ પેટ બચપણ ભીખ માગે રોડ પર,
ભૂખ પૂછે આજ સૌ ખેરાતવાળા કયાં ગયાં ?

 

(વિપુલ પરમાર)

 

Author: dhruv Upendra Read More...

ક્યાંથી શોધું?

રાત થયેલાં આકાશે હું રવિ ક્યાંથી શોધું?
રોજ સવારે મારાંમાં હું કવિ ક્યાંથી શોધું?

અસંખ્ય હોય છે કળીઓ બાગમાં ખૂશ્બૂદાર,
ઊડીને દિલમાં બાઝે એવી પરિ ક્યાંથી શોધું?

ઝઝૂમવું પડે છે ઘણું પેલાં કિનારા ને બાથ ભિડવાં,
કોરાં કોરાં જ પહોંચાડે એવી કડી ક્યાંથી શોધું?

પેઢીએ પેઢીઓ રઝળી છે જુઓ કોઇ ઘરડાં ઘરમાં,
એ લથડતાં લોકોને સંભાળે એવી છડી ક્યાંથી શોધું?

સેંકડો માણસો છે ને આ ઊપરવાળો એક જ,
વહેંચી દિધેલી મૂરતમાંથી હું હરી ક્યાંથી શોધું?

-ધ્રુવ દવે.

 

Author: dhruv Upendra Read More...

કોઈ ના સમજી શક્યું કેવું હતું 
હર કદમ પર જીવવું એવું હતું

જિંદગીભર શ્વાસ ચૂકવતા રહ્યા 
મોતનું માથે ગજબ દેવું હતું

લે, હવે ભોગવ બધાંયે દુઃખ સતત 
નામ સુખનું સમજીને લેવું હતું

પૂછવા ખાતર બધા પૂછતા રહ્યા 
આપણે પણ ક્યાં કશું ક્હેવું હતું ?

આખરે હું 'હર્ષ' પર્વત થઇ ગયો 
થાય ત્યાં સુધી બધું સ્હેવું હતું

-હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

 

Author: dhruv Upendra Read More...

બંદગી જેને વહાલી હોય છે,
એમને ઘર પાયમાલી હોય છે.

દાનમાં એ દઈ શકે આખું જગત,
હાથ જેના સાવ ખાલી હોય છે.

આંસુ કેવળ એજ ટપકે આંખથી,
યાદની જેને બહાલી હોય છે.

દૂર હો એનેય જકડે બાહુમાં,
જીવ પણ કેવો ખયાલી હોય છે.

ત્યાં મિલનને ને અહીં નોખાઈને,
સાથસાથે રાતપાલી હોય છે !

પૂછ મા શતરંજ જેવા શખ્સનું,
ચાલ બસ ઊંધી જ ચાલી હોય છે !

મૃત્યુનો સંદેશ જે લાવે કદી,
જિંદગી સહુની ટપાલી હોય છે !

− હરેશ તથાગત

 

Author: dhruv Upendra Read More...

Most Viewed Kavita

Most Viewed Author