Kavita

Add Your Entry

સ્વીટ હાર્ટ ! ઈંગ્લીશમાં તું બડબડ ન કર,
હાય ને હાય હાય મહીં ગરબડ ન કર.

બિલ્લીની માફક મને નડનડ ન કર,
શ્વાન સમજીને મને હડહડ ન કર.

હાસ્ય તારું ભયજનક લાગે મને,
મેઘલી રાતે કદી ખડખડ ન કર.

પ્રેમની ટપલીને ટપલી રાખ તું,
વ્યાપ વિસ્તારીને તું થપ્પડ ન કર.

કાલે મારો પગ છૂંદ્યો તેં હીલ વડે,
એ જગા પર તું હવે અડઅડ ન કર.

ધૂળ જેવી જિંદગી છે આપણી,
એમાં રેડી આંસુડાં કીચડ ન કર.

-રઈશ મનીઆર

Author: Upendra Gurjar Read More...

(અમદાવાદ સ્થાપના દિવસ ૨૬ ફેબ્રુઆરીએ કવિ શ્રી અનિલ ચાવડાએ સોશિયલ મીડિયામાં શેર કરેલી કવિતા)

અમદાવાદ
આ 208ની ઝડપે દોડતું 108નું શહેર છે
આમ ઓગળી ગયેલું ને આમ ગાંઠનું શહેર છે
‘જબ કૂત્તે પે સસ્સા આયા’ની જૂની ઘટનાનું
અડધું-પડધું હકીકતોનું ને અડધું સપનાનું
કરી શકો તો જલસાનું નહીંતર મડદાનું
બૂમ પાડો તો બ્હેરું ને મૂગા રહો તો પડઘાનું
અડધું-પડધું શંકાનું ને અડધું શ્રદ્ધાનું
આમ કોઈનું નહીં, ને આમ બધાનું
‘સી.જી. રોડ’, ‘એસ.જી. રોડ’
નમ્રતા એટલી કે રોડને પણ ‘જી… જી…’ કહીને બોલાવે
પણ ક્યારેય આજીજી ન કરે
આશ્રમ જેવા આશ્રમને એ રોડ બનાવી દોડે
ગાંધી, સુભાષ, સરદાર અને નહેરુને તો બ્રીજ બનાવી
એમની પર માલની હેરાફેરી કરે
ફ્લાય ઓવરમાં ફ્લાય કરે
હોટલને પણ પતંગ બનાવી ઉડાડે
તમને સિગારેટ જેમ પી જાય ને ધુમાડો પણ બહાર ન આવવા દે
‘બકા… બકા…’ કહીને બચકું ભરી લે ને ખબર પણ ન પડે
મીઠાની જરીક મુઠ્ઠી ભરવા માટે
છેક કોચરબથી દાંડી સુધી હાથ લાંબો કરે
ટૂંકમાં,
માત્ર કૂપન માટે જ છાપું ન મંગાવતા આ શહેરને
પોળમાં રહેવું ગમે છે
ડ્હોળમાં નહીં!

– અનિલ ચાવડા

 

Author: dhruv Upendra Read More...

વાત દિવસની નથી મને રાત ડરાવે છે

મારી નાની  ઝૂંપડીને ચક્રવાત ડરાવે છે....

 

ભેટમાં મળ્યાં છે લોહીનાં અનેક આંસુ

જીવનની  હવે હરેક સોગાત ડરાવે છે...

 

છોડી પ્રેમની વાત કોઈ બીજ વાત કરો

વગર વાંકે તરછોડનો આઘાત ડરાવે છે...

 

મારા લીધે કોઈ બદનામ ન થઈ જાએ

તેથી જ મને તારી મુલાકાત ડરાવે છે....

 

પોતીકાંએ જ દીધી એવી અસહ્ય પીડા

પારકાંને શું કહું ? મને મારી જાત ડરાવે છે...

 - ઉપેન્દ્ર ગુર્જર

Author: dhruv Upendra Read More...

ઊગશે સુખનો દિવસ એ વાતવાળા કયાં ગયાં ?
સપનું આંખોમાં સજાવી રાતવાળા કયાં ગયાં ?

પાટું પડતાને પડે છે, જોઇ લો ઇતિહાસમાં
પીઠ ખુલ્લી મેં ધરી છે લાતવાળા કયાં ગયાં ?

છે ભવોભવની તરસ ખાબોચિયાંથી શું વળે ?
ક્યાં ગયા, બોલાવ દરિયા સાતવાળા કયાં ગયાં ?

જિંદગી રંગીન હો તો શ્વેત ખાપણ પરવડે ?
ઓઢણીમાં મેઘધનુષી ભાતવાળા કયાં ગયાં ?

આભ સમ લઇ પેટ બચપણ ભીખ માગે રોડ પર,
ભૂખ પૂછે આજ સૌ ખેરાતવાળા કયાં ગયાં ?

 

(વિપુલ પરમાર)

 

Author: dhruv Upendra Read More...

ક્યાંથી શોધું?

રાત થયેલાં આકાશે હું રવિ ક્યાંથી શોધું?
રોજ સવારે મારાંમાં હું કવિ ક્યાંથી શોધું?

અસંખ્ય હોય છે કળીઓ બાગમાં ખૂશ્બૂદાર,
ઊડીને દિલમાં બાઝે એવી પરિ ક્યાંથી શોધું?

ઝઝૂમવું પડે છે ઘણું પેલાં કિનારા ને બાથ ભિડવાં,
કોરાં કોરાં જ પહોંચાડે એવી કડી ક્યાંથી શોધું?

પેઢીએ પેઢીઓ રઝળી છે જુઓ કોઇ ઘરડાં ઘરમાં,
એ લથડતાં લોકોને સંભાળે એવી છડી ક્યાંથી શોધું?

સેંકડો માણસો છે ને આ ઊપરવાળો એક જ,
વહેંચી દિધેલી મૂરતમાંથી હું હરી ક્યાંથી શોધું?

-ધ્રુવ દવે.

 

Author: dhruv Upendra Read More...

કોઈ ના સમજી શક્યું કેવું હતું 
હર કદમ પર જીવવું એવું હતું

જિંદગીભર શ્વાસ ચૂકવતા રહ્યા 
મોતનું માથે ગજબ દેવું હતું

લે, હવે ભોગવ બધાંયે દુઃખ સતત 
નામ સુખનું સમજીને લેવું હતું

પૂછવા ખાતર બધા પૂછતા રહ્યા 
આપણે પણ ક્યાં કશું ક્હેવું હતું ?

આખરે હું 'હર્ષ' પર્વત થઇ ગયો 
થાય ત્યાં સુધી બધું સ્હેવું હતું

-હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

 

Author: dhruv Upendra Read More...

બંદગી જેને વહાલી હોય છે,
એમને ઘર પાયમાલી હોય છે.

દાનમાં એ દઈ શકે આખું જગત,
હાથ જેના સાવ ખાલી હોય છે.

આંસુ કેવળ એજ ટપકે આંખથી,
યાદની જેને બહાલી હોય છે.

દૂર હો એનેય જકડે બાહુમાં,
જીવ પણ કેવો ખયાલી હોય છે.

ત્યાં મિલનને ને અહીં નોખાઈને,
સાથસાથે રાતપાલી હોય છે !

પૂછ મા શતરંજ જેવા શખ્સનું,
ચાલ બસ ઊંધી જ ચાલી હોય છે !

મૃત્યુનો સંદેશ જે લાવે કદી,
જિંદગી સહુની ટપાલી હોય છે !

− હરેશ તથાગત

 

Author: dhruv Upendra Read More...

ચૂંટણી આવી આંગણે મારે, પોખો’ને વધાવો રે,

સેવાના નામે મેવા ખાવા ઉમેદવારી નોંધાવો રે.

ઉમેદવારે ટીલાં તાણ્યા, ચોટલી ખેંચી તાણી રે,

ધોળા ઝભ્ભા, ટોપી પહેરી ગાંધી યાદ આવ્યા રે.

નીંદરું એણે વેરણ કરી, આંખ્યું આવી ઓળે રે,

નારા લખવા કવિયું’ને લેખક લાવ્યા તાણી રે.

એક-બીજાને ગાળો દઈને વાતાવરણ બગાડ્યું રે.

છેલ્લે પાટલે બેસી જઈને દેશનું નામ ઉજાડ્યું રે.

સાઈઠ વરસની આઝાદીમાં કૉંગ્રેસે શું ઉકાળ્યું રે,

ચારે કોરથી ઉસળી લઈને સ્વીસ બેંકોને તારી રે,

ઘરનો છોકરાં ઘંટી ચાટે અને પડોશીને આટો રે.

મંત્રીઓને બંગલા મોટર,ગરીબની થાળી ખાલી રે,

મોંઘવારીએ ભરડો લીધો, ગરીબ વલખાં મારે રે,

છત-છાપરા માટે તલસે, પાણી-વીજળી ક્યારે રે?

ભ્રષ્ટાચાર’ને ભ્રષ્ટાખોરથી દેશ આખો ઊભરાતો રે

ખૂરશી ખાતર જૂઠ બોલીને, સચનું આણું વાળ્યું રે,

આઈ પી એલની મેચો જોવા મફત પાસ મેળવે રે,

એસી કેબિન સોફામાં બેસી મોજ્યું સૌ  છે માણે રે.

કાજૂ-બદામ-પીસ્તાની તો ત્યાં તો ઉડ્યે છોડો રે,

દેશી અને વિદેશી દારુ, બીઅર ચીઅર્સ  મારે રે.

રમત-ગમતમાં રમતું માંડી કૉમનવેલ્થ અભડાવ્યું રે,

ટુ-જી, થ્રી-જી ટેલિફૉનમાં ગફલાં બાજી મારી રે.

પેટ્રોલ-વીજળી વધતાં રહેતા, કેરોસીનના સાંસા રે,

કોલસામાં પણ કરી દલાલી, હાથ ચોખ્ખા રાખ્યા રે.

કટકી કરનારાને ત્યાંતો રોકડા રુપિયા ફરતા રે,

ધાડ પાડી પકડી લેવા આંખ આડા કાન કરતા રે.

(રચનાકાર: નટુભાઈ મોઢા, મૈસૂર, તા: 7-5-2014)

 

Author: Natwarlal Modha Read More...

Most Viewed Kavita

Most Viewed Author