Other

Add Your Entry

 

Coca-Cola

પ્રતિકાત્મક તસવીર

લંડન – એક બ્રિટિશ મહિલાએ એવો દાવો કર્યો છે કે તેણે કોકા કોલા પીવાનું સદંતર બંધ કરી દઈને તેના શરીરનું વજન ૧૧૨ પાઉન્ડ (૫૦ કિલો) જેટલું ઘટાડી દીધું છે.

સારાહ ટર્નર નામની મહિલા કહે છે કે તે એક સમયે દરરોજ ચાર લીટર કોકા કોલા પીતી હતી. એ વખતે તેનું વજન ૨૪૫ પાઉન્ડ હતું, પણ કોકા કોલા પીવાનું બંધ કરી દીધા બાદ તેનું વજન ઘટીને ૧૨૬ પાઉન્ડ થઈ ગયું છે.

બર્મિંઘમની ટર્નરે આ જાણકારી કેટર્સ ન્યૂઝને આપી છે.

તેનું કહેવું છે કે તે દરરોજ કોક ડ્રિન્ક પીને ૪૨૪ ગ્રામ સુગર પેટમાં પધરાવતી હતી. તે પીવાનું બંધ કરી દેતા અને સુગરનો વપરાશ ઘટી જતાં તે શરીરે એટલી બધી પાતળી થઈ ગઈ છે કે તેના ડ્રેસની સાઈઝમાં આઠ ગણો ઘટાડો થયો છે.

આ મહિલા ત્રણ સંતાનની માતા છે. તેણે કહ્યું કે તેને કોક પીવાનું વ્યસન લાગુ પડી ગયું હતું તેનાથી તેના શરીર પર કેવી હાનિકારક અસર પડશે એનું તેણે વિચાર્યું નહોતું. પરંતુ હવે વજન નાટ્યાત્મક રીતે ઘટી ગયા બાદ તે હવે બટેટા, બાફેલા મગ સહિત પૌષ્ટિક આહાર પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી રહી છે.

Author: Gurjar Upendra Read More...

શાસ્ત્રો મુજબ આ શિવલિંગ તમારી મનોકામના પૂરી કરી શકે છે

29.jpgશાસ્ત્રોમાં શિવલિંગનાં અનેક પ્રકારનાં વર્ણનો છે. જો કોઈ પોતાની મનોકામના મુજબ જે-તે શિવલિંગની પૂજા કરવામાં આવે તો તેની ઇચ્છા ખૂબ જ જલદી પૂરી થાય છે ત્યારે આવો, જાણીએ કયું શિવલિંગ તમારી કઈ ઇચ્છા પૂરી કરે છે. ભૂમિ ખરીદવાની ઇચ્છાવાળા વ્યક્તિએ ફૂલોનું શિવલિંગ બનાવી તેની પૂજા કરવી જોઈએ. ખાંડ (મોરસ)નું શિવલિંગ બનાવી તેની પૂજા કરવાથી માનસિક અને પારિવારિક સુખશાંતિ મળે છે. વાંસની કૂંપળોને ફૂટીને તેનું શિવલિંગ બનાવી પૂજા કરવાથી વંશવૃદ્ધિ થાય છે. ચાંદીથી બનેલા શિવલિંગ અને તેનો રુદ્રાભિષેક કરવાથી આર્થિક સંકટો દૂર થાય છે. ધન અને સમૃદ્ધિની ઇચ્છાવાળા લોકોએ પિત્તળ અથવા તો સોનામાંથી બનેલ શિવલિંગની પૂજા કરવી જોઈએ, પારાથી બનેલ શિવલિંગની પૂજા કરવાથી ધન, સુખ અને મોક્ષની પ્રાપ્તિ થાય છે. ઘાસને પીસી તેમાંથી બનાવેલ શિવલિંગની પૂજા અને રુદ્રાભિષેક કરવાથી અકાળ મૃત્યુનો ડર દૂર કરે છે અને આયુષ્યવૃૃદ્ધિ કરે છે.

બોલો... માણસ દર્દીને ભેંસનો બાટલો ચઢાવી દીધો...

30.jpgઆપણા દેશના સરકારી દવાખાનામાં ગરીબ દર્દીઓને માણસની માફક નહીં ઢોરની જેમ સારવાર અપાય છે એવું સાંભળ્યુ તો હતું, પરંતુ આ પ્રકારની સાક્ષાત્ લાલિયા વાડી મધ્યપ્રદેશના રાયસેન જિલ્લાની સરકારી હૉસ્પિટલમાં પ્રકાશમાં આવી છે. અહીંના જિલ્લા સ્તરીય એક દવાખાનામાં પુરુષ વિભાગમાં મુન્ના નામનો એક ગરીબ દર્દી સારવાર લેવા ગયો ત્યારે ત્યારે તેને ઇન્જેક્શન લગાવ્યા બાદ ગ્લુકોજની બોટલ ચડાવવામાં આવી જેના પર લખેલું હતું ‘ઓન્લી ફોર એનિમલ’ (ફક્ત પ્રાણીઓ માટે જ). આ વાંચી દર્દીના પરિવારજનોએ ભારે ધાંધલ મચાવી હતી. વિવાદ વધતો જોઈ સત્તાવાળાઓએ એ જ જૂનો જવાબ આપ્યો, મામલાની તપાસ કરીશું. દોષીઓ બચશે નહીં.

વાહ વિજય ઠાકુર, વટ છે તમારો...!

31.jpgમુંબઈમાં એક ટૅક્સીચાલક એવા છે જે મુશ્કેલ સમયમાં દર્દીઓને હૉસ્પિટલમાં પહોંચાડે છે, તે પણ એકદમ વાજબી દરે. જ્યારે હૉસ્પિટલમાં દાખલ લોકોના તો તે પૈસા પણ લેતા નથી. ૭૩ વર્ષના ટૅક્સીચાલક વિજય ઠાકુર અગાઉ જામેલા એન્જિનિયર હતા અને આજે કમાય છે તેના કરતાં ત્રણગણું કમાતા. થોડાં વર્ષો અગાઉ તેમના પત્ની પ્રસૂતિની પીડાથી તરફડિયાં મારતાં હતાં અને રાતના સમયે હૉસ્પિટલ લઈ જવા કોઈ જ તૈયાર ન થતાં પત્નીનું તેમની નજર સામે જ અવસાન થતાં તેઓએ ૧૮ વર્ષ જૂની પોતાના એન્જિનિયરિંગની નોકરી છોડી ટૅક્સીચાલક બની ગયા અને દિવસ-રાત જરૂરિયાતમંદ લોકોને હૉસ્પિટલ પહોંચાડી રહ્યા છે.

અહીં એક ઢોલી પાછળ ૧૪૦ આહીર યુવતીઓ સતી થઈ હતી

32.jpgઢોલીડાનો ઢોલ : રાપર પાસે વૃજવાણી નામનું ગામ છે, જ્યાં એક ઢોલી પાછળ ૧૪૦ આહીર યુવતીઓએ કટાર ખાઈ જીવ દીધો હતો. સાડા પાંચસો વર્ષ જૂની આ વાત છે. વૃજવાણીમાં એક ઢોલીએ એટલો સરસ ઢોલ વગાડ્યો કે ગામની આહીર યુવતીઓ ઘર-પરિવારને ભૂલી સળંગ ત્રણ-ત્રણ દિવસ સુધી રાસ રમતી રહી.

માલ, ઢોર, છોકરાં, છૈયાંને રેઢાં મેલી રાસ રમતી અને ઢોલીના ઢોલની પાછળ  ઘેલી આહીર યુવતીઓને પાછી વાળવા ગામના આહીર યુવકોએ ખૂબ પ્રયાસ કર્યા, પરંતુ કહે છે કે, ઢોલ ઢબૂકે કે તરત યુવતીઓ ઘેલી બની અને તેના તાલે નૃત્યમાં જોડાઈ જતી હતી. આખરે યુવાનોએ ઢોલીને મારી નાખ્યો. આહીરાણીઓને આહીરોનું આ કૃત્ય માફક ન આવ્યું અને ઢોલી તરફનો તેમનો પ્રેમ ગણો કે તેમના આહીરો દ્વારા એક કલાકારનો જીવ લેવાના પાપ બદલનું પ્રાયશ્ર્ચિત્ત ગણો, રાસ રમતી બધી આહીરાણીઓ સતી થઈ. વૃજવાણીમાં આહીર સ્મારકમાં બધી આહીરાણીઓનાં નામ સાથેની મૂર્તિઓ મૂકવામાં આવી છે.

અપરાધી મુર્ગા હાજિર હો...

33.jpgકાનપુરના કર્નલગંજ વિસ્તારમાંના એક મરઘા વિરુદ્ધ યુપી પોલીસે મારપીટ અને શાંતિભંગ કરવાનો કેસ નોંધ્યો છે. પોલીસ મુજબ મરઘાને કારણે બે પક્ષના લોકો સામ-સામે આવી ગયા હતા જેના કારણે રમખાણ મચ્યું હતું, જેમાં અનેક લોકો ઘાયલ થયા હતા. બનાવ એવો હતો કે, કાનપુરના કર્નલગંજ વિસ્તારના લુથૌરા મહોલ્લાના રામઉગ્રહ નામના વ્યક્તિનો પાલતુ મરઘો એટલો ઉગ્ર બની ગયો કે, તેણે ગુલજાર નામના એક યુવકને ચાંચ મારી જેથી પેલા યુવકે તેને સામે લાત મારી. આ જોઈ રામઉગ્રહના પુત્રે ગુલઝારને લાફો ઝીંકી દીધો, જેના જવાબમાં ગુલઝારના સમર્થનમાં તેની સંબંધી મહિલાઓએ મોરચો સંભાળ્યો ત્યાં મરઘા અને રામઉગ્રહ પક્ષની મહિલાઓએ પણ યુદ્ધનું બ્યૂગલ ફૂંક્યું અને જોત-જોતામાં આખો વિસ્તાર થોડીવાર માટે પથ્થરયુગમાં પહોંચી ગયો. હવે બંને પક્ષોએ એકબીજા વિરુદ્ધ સામ-સામે ફરિયાદ નોંધાવી છે જેના લઈને ગમે ત્યારે મરઘા મહાશયને કોર્ટનું તેડું આવી શકે છે.

પુરુષપ્રધાન સમાજ વિરુદ્ધ ફ્રાન્સની મહિલાઓનું અનોખું પ્રદર્શન

34.jpgકોઈપણ બાબતનો વિરોધ દર્શાવવા લોકો પોત-પોતાની રીતો ક્યારેક તો અજીબો-ગરીબ રીતે અપનાવતા હોય છે. ફ્રાન્સની મહિલાઓ પણ હાલ કાંઈક આવા જ અજીબો-ગરીબ મૂડમાં જણાય છે. ફ્રાન્સની પુરુષપ્રધાન સમાજવ્યવસ્થાનો વિરોધ કરવા હમણાં અહીંની મહિલાઓનાં ટોળેટોળાં ચહેરા પર નકલી દાઢી લગાવીને પુરુષોના વર્ચસ્વવાળી બેઠકોમાં વિરોધની ધડબડાટી બોલાવી રહી છે. લા બાર્બે નામના આ મહિલા સંગઠન મુજબ ફ્રાન્સની પુરુષપ્રધાન સમાજવ્યવસ્થામાં પાછલાં ૧૦૦ વર્ષોમાં કોઈ જ પરિવર્તન આવ્યું નથી. પહેલાં પુરુષો દાઢી-મૂછ રાખતા હતા, જ્યારે આજના પુરુષો દાઢી-મૂછ રાખતા નથી. પુરુષોમાં બસ આટલું જ પરિવર્તન આવ્યું છે. બાકી તેમની માનસિકતા તો આજે પણ ૧૦૦ વર્ષ જૂની છે, માટે અમે દાઢી-મૂછ લગાવીને આ વ્યવસ્થાનો વિરોધ કરી રહ્યાં છીએ.

મગરના મોંમાંથી હેમખેમ બહાર આવ્યો આ ટેણિયો

35.jpgઅમેરિકાનો નવ વર્ષનો એક બાળક આજકાલ તેની બહાદુરીથી અનેક બાળકો માટે આદર્શ બની ગયો છે. જેમ્સબોર્ન  નામનો આ ટેણિયો થોડા સમય પહેલાં ફ્લોરિડાના એક તળાવમાં તરવા માટે ગયો હતો ત્યારે તળાવના એક મગરે તેનો પગ પકડી લીધો, પરંતુ આ ટેણિયાએ ડર્યા વગર પોતાની સૂઝબૂઝથી પોતાની તમામ તાકાતથી મગરના જડબામાં જોરદાર મુક્કા પર મુક્કા વર્ષાવ્યા અને મદદ માટે બૂમાબૂમ કરી. આ સાંભળી કેટલાક લોકો તેની મદદે આવ્યા અને તેને બચાવી લીધો. તેના પગ અને શરીર પર મગરના કરડવાનાં અનેક નિશાનો છે અને પગમાં મગરનો એક દાંત પણ તૂટી ભરાઈ ગયો હતો, જેને ડૉક્ટરોએ ઑપરેશન થકી કાઢી લીધો હતો. જેમ્સ એ દાંતને પોતાની બહાદુરીના પ્રતીક રૂપે હંમેશા પોતાની પાસે રાખવા માંગે છે.

હિન્દુ મહિલાની સારવાર માટે હજના પૈસા ખર્ચી નાખ્યા

36.jpg૫૦ વર્ષ પહેલાં જમશેદપુરની ઉમાદેવી નામની મહિલાએ કોમી તોફાનોમાં અમીના બી નામની મુસ્લિમ મહિલાને જીવના જોખમે તોફાનીઓથી બચાવી લીધી હતી. તો હવે આ અમીના બી એ પોતાની એ મદદગારનો જીવ બચાવવા માટે પોતાની આજીવન બચાવેલી મૂડી દાવ પર લગાવી દીધી છે, ત્યાં સુધી કે આ નેકદિલ મહિલાએ હજ પઢવા માટે પાઈ પાઈ કરી બચાવેલા રૂપિયા પણ ઉમાદેવીની સારવાર માટે ખર્ચી કાઢ્યા છે. ૭૫ વર્ષનાં ઉમાદેવીની કિડની ખરાબ થઈ ગઈ છે. પુત્રો છે પણ તેમને છોડી અમેરિકા ચાલ્યા ગયા છે અને ઉમાદેવીનું ઘર પણ તેઓએ વેચી માર્યું છે. હાલ આ એકાકી મહિલાને ૭૦ વર્ષનાં અમીના બી એ આશરો આપ્યો છે. તે હવે ઉમાદેવીને બચાવવા પોતાની કિડની આપવા પણ તૈયાર છે. હરપળ ઉમાદેવીની સંભાળ રાખનાર અમીના બી કહે છે કે, ઉમા સાજી થઈ જાય તો હું સમજીશ કે, મેં હજ પઢી લીધી છે.

- સૌજન્ય : સાધના સાપ્તાહિક 

Author: Gurjar Upendra Read More...

diet for diabiticગળપણથી રહો દૂર.... 
 
ડાયાબિટીસની સારવારમાં ખોરાકનું નિયંત્રણ ઘણું અગત્યનું છે. ડાયાબિટીસનો દર્દી એક તંદુરસ્ત વ્યક્તિની જેમ જ કાર્ય કરતો હોય છે. તેમનો આહાર સમતોલ અને પુરતા પોષક તત્વોથી ભરપૂર હોવો જરી છે. ડાયાબિટીસમાં આહાર વ્યક્તિની જીવનશૈલી દર્દીની ઉંમર, વજન, તેમની દૈનિક પ્રવૃતિ, રોજીંદી કેલેરીનો તેમની જરિયાત વિગેરે સિધ્ધાંતોને અનુસરીને નકકી કરવો જોઈએ. 
 
* ડાયાબિટીસના દર્દીઓએ ખોરાકમાં શું ન લેવાય ? 
 
ખાંડ, સાકર, ગોળ, મધ, ગ્લુકોઝ, મીઠાઈ, ચોકલેટ, સુકોમેવો (બદામ, કાજુ, અખરોટ, પીસ્તા, કોપ વિગેરે), ચીઝ, ક્રીમ, ડેઝર્ટસ, મીઠા પીણા, ક્ધડેન્સ્ડ મિલ્ક, ફરસાણ એટલે કે તેલમાં તળેલી વસ્તુઓ, અથાણા, સોસ, સૂપ, મેંદો, કોર્ન, ફલાવર, કસ્ટર્ડ, પેસ્ટ્રીકેડ, જામ, જેલી, ગળ્યા બિસ્કિટ, આઈસક્રીમ, ઘી, માખણ, વનસ્પતિ ઘી, પામ ઓઈલ, કોપરેલ, બેકરીની વસ્તુઓ, આલ્કોહોલ, તેલવાળા અથાણા ન લેવાય. 
 
1 .  ડાયાબિટીસના દર્દીએ શું ઓછું ખાવું ? 
 
નીચે જણાવેલી વસ્તુઓ મર્યિદિત જથ્થામાં લઈ શકાય.
 
ઘઉં, મકાઈ, બાજરી, ચોખા, ભાત, કઠોળ, જેવા કે મગ, મઠ, તુવેર, વાલ, અળદ, મગફળી વિ. દૂધ, દહીં, જાડી છાસ, ફિકકકુળ, મોળી બ્રેડ, મોળા બિસ્કિટ, ચરબી વગરનું મટન, માછલી, ઈંડા (સફેદ ભાગ), બટેટા, શકકરીયા જેવા કંદમુળ, કેળા, કેરી, ચીકુ, દ્રાક્ષ જેવા મીઠા ફળ, તેલ તથા ચરબીવાળા ખોરાક (મેદસ્વી લોકોએ ચરબી યુકત ખોરાક ન લેવો). 
 
2.  ડાયાબિટીસના દર્દીઓને શું છૂટથી લઈ શકાય ? 
 
લીલા પાંદડાવાળા શાકભાજી, આમળા, હળદર, કાંદા, લસણ, લીંબુ, મરચા, મોળી પાતળી છાસ, ઉગાવેલા કઠોળ, સફરજન, દાડમ, સંતરા, મોસંબી, ટેટી જેવા ફળો કાચા ટમેટા, કાકડી, મુળા, મોગરી, ગાજર, કોબીચ, ક્રીમ વગરનો વેજીટેબલ સુપ, ટમેટાનો રસ, સોડા, લીલા નારિયેળનું પાણી, ખાંડ વગરના પીણા, મલાઈ વગરનું દૂધ વગેરે છૂટથી લઈ શકાય. 
 
* કિડનીની બિમારીમાં કયો ખોરાક ન લેવાય ? 
 
કિડનીની બિમારીમાં કઠોળવાળો ખોરાક ન લેવાય તથા ફળો પણ ન લેવાય. મીઠાઈનું પ્રમાણ મર્યિદિત રાખવું જોઈએ. માત્રાના પ્રમાણમાં પ્રવાહી લેવું જોઈએ. આ ઉપરાંત નારિયેળ, ઠંડા પીણા, ફ્રટ જયુસ, બટેટા, ટમેટા, પાલકની ભાજી, લીંબુ સરબત, સુકો મેવો, શીંગદાણા, તલ કે સુકુ નારિયેળ કે લીલું નારિયેળ જેવા પદાર્થો ન લેવા જોઈએ અને કાર્બોદિત પદાર્થોનું પ્રમાણ વધારે લેવાની સલાહ છે. 
 
3 કસરત: 
 
ડાયાબિટીસના દર્દી માટે કસરત બહ અગત્યતા ધરાવે છે. દર્દીએ શારિરીક શ્રમ અને નિયમિત કસરતને દિનચયર્નિા ભાગ તરીકે અપ્નાવવા જોઈએ. 
 
કસરતના ફાયદા: લોહીમાં ગ્લુકોઝ અને ચરબીનું પ્રમાણ જળવાય છે. દવા અને ઈન્સ્યુલીનની માત્રા ઘટાડી શકાય છે. હૃદયની તથા ફેફસાની ક્ષમતા વધે છે. વજન ઘટવાથી રોગોમાં ફાયદો થાય છે. માનસિક શાંતિ મળે છે. મન પ્રફુલ્લીત રહે છે. ઉંઘ સારી આવે છે. લોહીમાં કોલેસ્ટેરોલની માત્રા ઘટે છે. 
 
* કસરતમાં સાવચેતી કઈ રીતે રાખશો ? 
 
(1) કોઈપણ કસરત કરતા પહેલા તમારા ડોકટરની સલાહ લો. 
(2) કસરત કરવાનો સમય નકકી રાખો. 
(3) ચાલવું એ સૌથી શ્રેષ્ઠ કસરત છે. 
(4) ચાલવા જતી વખતે પીપરમેન્ટ કે બિસ્કિટ પેકેટ સાથે રાખવું જેથી ખાંડ ઘટે તો તરત જ લઈ શકાય. 
(5) જમ્યા બાદ કે તરત કે સાવ ખાલી પેટે અથવા તો દવા ઈન્સ્યુલીન લીધા પછી જ કસરત કરવી યોગ્ય નથી. 
(6) પગની તકલીફ હોય તેવા સંજોગોમાં હાથની કસરત કરી શકાય અથવા યોગ્ય પ્રાણાયામ અથવા ઘરમાં સાઈકલ પણ ચલાવી શકાય. (ઉભી સાઈકલ) 
 
* કસરત સાવચેતી કઈ રીતે રાખશો ? 
 
* ડાયાબિટીસથી સ્વાસ્થ્યને થતું નુકસાન.
* ડાયાબિટીસની નકારાત્મક અસરો શરીરના વિભિન્ન અંગો પર જોવા મળે છે. જેવા કે આંખ, કિડની, હૃદય, પગ-દાંત અને ત્વચા જે લાંબાગાળાની તકલીફો છે. તાત્કાલીક થતી તકલીફોમાં હાઈપોગ્લાસીમિયા અને ડાયાબિટીક એસિડોસીસ અને કોમા છે. 
* હાઈપોગ્લાસીમિયા : 
હાઈપોગ્લાયસીમિયા એટલે લોહીમાં ખાંડ ઘટી જવી (ગ્લુકોઝનું પ્રમાણ) નીચેના કારણોસર હાઈપોગ્લાયસીમિયા થાય : 
- જરૂર કરતા વધુ ઈન્સ્યુલીન આપવાથી રકતમાં ગ્લુકોઝ ખુબ ઘટી જાય છે. 
- દરરોજ ખાતા હોય તેથી ઓછું ખાવાથી કે ખોરાક લેવામાં વિલંબ થવાથી. 
- આપની આવશ્યકતાઓ સાથે મેળ ન ખાતી હોય તેવી ડાયાબિટીસની દવાઓ લેવાથી ઝાડા કે ઊલટીને કારણે ખોરાક નીકળી જાય. 
- કયારેક વધુ પડતી કસરતથી 
- સામાન્ય રીતે હાઈપોગ્લાસસીમિયા થાય ત્યારે ભૂખ લાગે. દર્દી ફિકકો પડે, નબળાઈ લાગે, બેચેની જણાય, ખુબ પરસેવો વળે, ચકકર આવે, માથાનો દુ:ખાવો થાય, થાક લાગે, ઊલટી, ઉબકા, ધુંધળી દ્રષ્ટિ, આંચકી જેવા લક્ષણો જોવા મળે છે. 
હાઈપોગ્લાયસીમીયામાં જો તાત્કાલીક ખાંડ કે ફળના રસ આપી સારવાર કરવામાં ન આવે તો દર્દી બેભાન થઈ જાય છે અને કયારેક મૃત્યુ પણ પામે છે. તેથી આવા સંજોગોમાં તાત્કાલીક દર્દીને ગળી ચીજ ખાંડ, ગ્લુકોઝ, ફળના રસ કે ચમચી મધ આપવું, દર્દી જો બેભાન હોય તો ડોકટરની દેખરેખ નીચે નસ દ્વારા ગ્લુકોઝ આપવું.

Author: Gurjar Upendra Read More...

    માણસને બદામ ખાવાથી નહિ પણ જીવનમાં ઠોકર ખાવાથી અક્કલ આવે છે

    ઊંડામાં ઊંડી લાગણી પણ મૌન વડે વ્યક્ત થઇ શકે છે કારણકે સમયસરનું મૌન વાણી કરતા વધુ બોલકું હોય છે

      પ્રેમ એક એવું પુષ્પ છે જે દરેક ઋતુમાં ખીલી શકે છે

      જો જ્ઞાન પ્રમાણે જીવન ન ઘડાય તો પરિણામે જીવન પ્રમાણે નું જ્ઞાન થઇ જાય છે.

      અભિમાનથી માનવી ફુલાઈ શકે છે પણ ફેલાઈ શકતો નથી.

      વિશ્વાસ એક એવો શબ્દ છે જેને વાચતા એક સેકંડ લાગે છે સમજતા એક મિનીટ લાગે છે અને જીતતા એક દિવસ લાગે છે અને નિભાવતા આખી જિંદગી પણ ઓછી પડે છે

      એકજ ભૂલ આપણે જિંદગી ભર કરતા રહ્યા ધૂળ ચહેરા પર હતી અને આપણે અરીસો સાફ કરતા રહ્યા.

      જિંદગીમાં સંબંધો કોબી જેવા છે જો તમે એને ફોલ્યા જ કરશો તો છેલ્લે હાથમાં કઈ જ નહિ આવશે.

      જિંદગી એવી રીતે ન જીવો કે કોઈ ફરિયાદ કરી જાય જિંદગી એવી રીતે જીવો કે કોઈ ફરી યાદ કરી જાય

      નસીબમાં જે લખ્યું છે એના પર અફસોસ ન કર કેમ કે તું હજુ એટલો સમજણો નથી થયો કે ઈશ્વરના ઈરાદાને સમજી શકે

Author: Gurjar Upendra Read More...

આ પથ્થરને સ્પર્શ કરવા માત્રથી જ પાણીની ધારા વહેવા માંડે છે

30.jpgઝારખંડની રાજધાની રાંચીથી ૨૦ કિ.મી. દૂર આવેલા એડચોરો નામની પહાડીઓમાં સ્થિત ‘ટંગરા મહાદેવ’ નામનું મંદિર અનેક બાબતોને લઈને સ્થાનિકોમાં અનેરી આસ્થાનું કેન્દ્ર છે. અહીંના મંદિરના પ્રાંગણમાં એક શિલા આવેલી છે. કહેવાય છે કે, જે કોઈ સાચા દિલથી ‘મહાદેવ ટંગરા’ની આ શિલા પર હાથ ફેરવે તો, તેમાંથી તરત જ પાણીની ધારા વહેવા માંડે છે અને સ્પર્શ કરનારની તમામ ઇચ્છાઓ પૂરી થાય છે. અહીં બાજુમાં જ પથ્થર પર પગલાં પડેલાં છે. લોકવાયકા મુજબ ભગવાન શ્રીરામ અને માતા સીતા વનવાસ દરમિયાન આ સ્થળે પણ રોકાયાં હતાં. એ પગલાં તેમનાં જ છે. અહીં દરરોજ મોટી સંખ્યામાં શ્રદ્ધાળુઓ ઊમટે છે. રામનવમી, મહાશિવરાત્રી અને શ્રાવણ માસ દરમિયાન ભક્તોનું જાણે કે ઘોડાપૂર ઊમટે છે.

૭૫ લાખની નોકરી છોડીને આ ભાઈ અંતરિયાળ ટાપુ પર

વાંસની ઝૂંપડીમાં રહેવા ચાલ્યા ગયા

પરિવાર સાથે લંડનમાં રહેતો જોન વેટક્ધિસન ચાર વર્ષ પહેલાં ધીકતી કમાણી, ઘર અને પરિવાર છોડીને દક્ષિણ-પૂર્વ એશિયા ફરવા નીકળી પડ્યો હતો. એ વખતે તે ૨૭ વર્ષનો હતો અને એક બેન્કમાં વર્ષે ૭૫ લાખ રૂપિયાની નોકરી કરતો હતો.

રોજ ઊંચા બિલ્ડિંગોની વચ્ચે રહેવાનું અને મોટા-મોટા આંકડાઓની માયાજાળમાં રચ્યાપચ્યા રહેવાનું જોનને જરાય માફક નહોતું આવતું. તેને ક્યાંક શાંત અને સુંદર જગ્યાએ જઈને વસવું હતું. એટલે ચાર વર્ષ પહેલાં તે વન-વે ટિકિટ લઈને બેન્ગકોક જવા નીકળ્યો. ત્યાંથી તે આસપાસના દેશોમાં ઘૂમ્યો અને તેની નજર સાઉથ-ઈસ્ટ એશિયાના લાઓસ નામના દેશના એક અંતરિયાળ ટાપુ પર ઠરી. ત્યાં તેણે રહેવા માટે વાંસની ઝૂંપડી બાંધી છે. ખોરાક માટે તે અહીં-તહીં ભટકીને શિકાર કરે છે અને ઘરની પાસેની જમીનમાં થોડીક ચીજો જાતે ઉગાડે છે. અહીં કોઈ જ મોડર્ન ટેક્નોલોજી નથી. જાતે રાંધવાનું, જાતે કપડાં ધોવાનાં, જાતે ઘર સાફસૂફ કરવાનું અને આખો દિવસ ઘરની આસપાસ ભમ્યા કરવાનું. તેને સ્થાનિક લોકો સાથે પણ સારું એવું ફાવી ગયું છે. બાકી બધી જ રીતે સુખી જીવન ગાળતા જોનને ક્યારેક મિત્રો અને પરિવારજનોની કમી સાલે છે.

બોલો... પાછલાં ૧૫ વર્ષોથી માખો મારી રહી છે આ મહિલા

31.jpgસામાન્ય રીતે આપણે ‘માખો મારવા’નો રૂઢિપ્રયોગ કોઈપણ કામ ન કરનાર વ્યક્તિ માટે વાપરીએ છીએ, પરંતુ ચીનની ૮૧ વર્ષની એક વૃદ્ધા પાછલાં ૧૫ વર્ષોથી માખો મારી રહી છે. ચીનના હેગઝાઉ શહેરની ચાંગમિંગનશિજિયાંગ’ સમાજની ‘રુઆંગતાંગ’ પાછલાં ૧૫ વર્ષોથી માખો મારવાને પોતાની ફરજ ગણી માખો મારી રહી છે અને દરરોજ લગભગ ૧૦૦૦ માખો મારીને જ દમ લે છે. ક્યારેક ક્યારેક તો તે કચરાપેટી પાસે બેસી જાય છે અને કલાકો સુધી માખીઓ માર્યા કરે છે. તે કહે છે કે સેવાનિવૃત્તિ બાદ ફાજલ સમયમાં સમાજ માટે કાંઈક કરવા માગતી હતી. મેં જોયું કે માખીઓ ગંદકી ફેલાવે છે. લોકોને પરેશાન કરે છે. બીમાર પાડે છે. આમ કરી હું સમાજનું સ્વાસ્થ્ય સુધારી રહી છું અને દેશને મદદ કરી રહી છું.

સાહેબ, આ ખિસકોલી મારી છેડતી કરે છે, તેની ધરપકડ કરો...

32.jpgશીર્ષક વાંચીને તમે બોલી ઊઠશો, શું મજાક છે યાર... પરંતુ એક યુવતીને જર્મન પોલીસ સમક્ષ તાજેતરમાં જ આ પ્રકારની વિચિત્ર ફરિયાદ નોંધાવવી હતી. તાજેતરમાં જ અહીંના બોટ્રોપ પોલીસ સ્ટેશનમાં એક મહિલાએ ઇમરજન્સી નંબર પર ફોન કરી ફરિયાદ કરી હતી કે, એક ખિસકોલી ક્યારનીય તેનો પીછો કરી રહી છે અને તેની તરફ ઘુરી રહી છે. જર્મન પોલીસે તત્કાળ ઘટનાસ્થળે પહોંચી અને ખિસકોલીને પકડી લીધી હતી. ખૂબ જ કમજોર થઈ ગયેલી આ ખિસકોલીને જર્મન પોલીસે સફરજન અને મધ ખવડાવી છોડી મૂકી હતી. પોલીસ સ્ટેશનમાં થયેલી એક ખિસકોલીની આ આગતાસ્વાગતાનો વીડિયો બનાવીને યુટ્યુબ પર અપલોડ કરાયેલ. આ વીડિયોને અત્યાર સુધી ત્રણ લાખથી પણ વધુ લોકો જોઈ ચૂક્યા છે.

 

 

Author: Gurjar Upendra Read More...

હું એક ડુંગળી છું. મારો જન્મ મહારાષ્ટ્ર રાજ્યના નાસિક જિલ્લાના ડિંડોરી ગામમાં થયો હતો. મારા જન્મ માટે ખેડૂતે ખૂબ જ મહેનત કરી હતી. મારા જન્મ સમયે ખેડૂત અને તેનો પરિવાર ઘણો ખુશ હતો. તેમની લાગણીઓ અને ખુશી જોઈને હું પણ રાજી થઈ ગઈ હતી. મને જમીનમાંથી બહાર કાઢી સાફ-સફાઈ કરી બીજી ડુંગળીના ઢગલામાં સામેલ કરવામાં આવી. ઢગલામાં બીજી ડુંગળીઓ સાથે મારી દોસ્તી થઈ. અમે બધી ડુંગળીઓ જમીનમાંથી બહાર આવીને આ નવી દુનિયાને જોઈ રોમાંચિત થઈ ગઈ હતી.

હવે અમને કાંટા પર તોલી બારદાનમાં ભરવામાં આવી. કાંટા પર વજન કરતી વખતે એક મજૂર બીજા મજૂર સાથે વાતો કરતો હતો કે ‘અત્યારે મોંઘામાં મોંઘી ડુંગળી છે.’ આ વાત સાંભળી મને મારી જાત પર અભિમાન થયું. સામેની તરફ ખુલ્લા મેદાનમાં મૂળા અને કોબીજનો ઢગલો પડ્યો હતો પણ તેની તરફ કોઈનુંય ધ્યાન ન હતું . બધાની નજર માત્ર અમારી તરફ હતી. એક ભાઈ એમ કહેતા હતા કે, ‘અત્યારે તો ડુંગળીને ખુલ્લા ખેતરમાં ના મુકાય. તેને તો બંધ ગોડાઉન માં જ રખાય. આવી મોંઘી અને કિંમતી ડુંગળી કોઈ ચોરી જાય તો ?’ ‘ચોરી’નો શબ્દ સાંભળી મારા મનમાં ડર ઘર કરી ગયો અને મોંઘા હોવાનું અભિમાન ઘટી ગયું .

‘બીજા દિવસે બજારમાં લઇ જઈશું’ એવી પરસ્પર થતી વાતો સાંભળીને કુતૂહલ થયું. બજાર એટલે ખેતર અને ગામથી દૂર કોઈ નવી દુનિયામાં જવા મળશે એમ વિચારી આનંદ થયો. વહેલી સવારે ટ્રકમાં બધા બારદાન ભરી અમને બજારમાં લઈ જવામાં આવી. બજારમાં બીજી ઘણી શાકભાજીઓ જોઈ નવું જાણવા મળ્યું. છતાં બજારમાં પણ ડુંગળીની જ બોલબાલા હતી ! મોટા અવાજે બુમો પાડીને ડુંગળીના સોદા થતા હતા પરંતુ અમારા ખેડૂતને અમારો ભાવ સસ્તો લાગતાં અમારી હરાજી ના થઈ શકી અને અમારે વીલાં મોઢે ગામ પાછું જવું પડ્યું. ખેડૂતે ગામ પરત ફરતાં ટ્રક ચાલક સાથે વાત કરી કે ‘કાલે સવારે ફરીથી આપણે ડુંગળી શહેરમાં ઊંચી કિંમતે વેચીશું.’ બીજા દિવસે શહેરમાં ઊંચા ભાવે વેચાણ થાય એની અમારે રાહ જોવી રહી. એ પછી બીજા દિવસની સવાર પડતાં જ ખેડૂત અમને લઈ શહેરમાં વેચવા નીકળ્યો. શહેરમાં ચાર રસ્તા પર ખેડૂતે બુમ પાડી કે ‘લઈ લો મોંઘી ડુંગળી સસ્તામાં…., રસ્તાનો માલ સસ્તામાં….’ દશ જ મિનિટમાં લોકોની ભીડ જામી ગઈ ! અમને પણ આટલી બધી ભીડ જોવાનો પહેલવહેલ અનુભવ થયો. હવે અમારો ભાવ બોલાયો ૬૦ રૂ. કિલો. ભાવ સાંભળતા જ અડધા લોકો તિરસ્કારની નજર કરી દૂર હટ્યાં અને બબડતાં બબડતાં પાછા વળી ગયા. આ તિરસ્કારની નજર જોઈ મોંઘા હોવાનું અભિમાન ઓગળવા લાગ્યું . જે લોકો ખરીદી કરતાં હતાં એ પણ એમ બોલતા હતા કે ‘આ તો સ્વાદની મજબૂરી છે, બાકી આવી મોંઘી ડુંગળી કોણ ખરીદે ? આવી ડુંગળી ખરીદવા કરતાં તેનો ત્યાગ જ કરવો જોઈએ.’ આવા કડવાવેણ સાંભળી મન હચમચી ગયું. ગરીબો તો દૂરથી જ જોઈને બોલતાં હતાં કે ‘પહેલાં ડુંગળી સમારતા આંખોમાં પાણી આવતાં હતાં પણ હવે તો ભાવ સાંભળીને દૂરથી જ આંસુ આવે છે.’ ગરીબો કહે કે ડુંગળી તો આપણી કસ્તુરી હતી અને તે પણ મોંઘી થઇ ગઈ. હવે તો તે અમીરોની થાળીઓ માં જ શોભે. ગરીબોના આંસુ જોઈ અમારું પણ મન ભરાઈ આવ્યું અને મનમાં ચિંતા થઈ કે અમારું શું થશે ?

વધુ ભીડને કારણે પોલીસ આવતાં અમારું વેચાણ અટકાવી દીધું અને લોકોને ભગાડી મૂક્યા. હવે તો ખેડૂત પણ થાકી ગયો હતો તેથી કંટાળીને પાછા ગામ પાછો ફર્યો. ખેડૂત મૂંઝવણમાં હતો. એને થતું કે આ ડુંગળીઓનું શું કરું ? મોડી રાત્રે પુરવઠા ખાતાનો દરોડો પડ્યો અને વધુ જથ્થાના સંગ્રહ માટે ખેડૂતને દંડ કર્યો તથા ચેતવણી પણ આપી કે કાલે સવારે નીચી કિમંતે પણ ડુંગળી બજારમાં વેચી મારવી. ખેડૂત હવે ક્રોધિત થઈ ગયો અને રાત્રે જ અમને શોપિંગ મૉલના મનેજરને વ્યાજબી ભાવે વેચી આવ્યો. હવે અમારું નવું ઠેકાણું એરકંડીશન શોપિંગ મૉલ હતું. મૉલમાં ડુંગળી માટે બધી શાકભાજી કરતાં અલગ અને અલાયદું કાઉન્ટર હતું. લોકો અમારો ભાવ જોઈ મૂળો ખરીદીને અમારો તિરસ્કાર કરતાં નીકળી જતાં. જોતજોતામાં મૂળો વેચાઈ ગયો અને અમારી તો બોણી પણ થઇ ન હતી ! મેનેજરે બપોર પડતાં જ અમારી કિમંત ઘટાડી દીધી. હવે કદાચ અમારું વેચાણ થશે તેવી આશા બંધાઈ. એટલામાં એક શેઠાણી મૉલમાં આવતાં અમારી નજર તેમના પર પડી પણ તેમની એક નજર અમારી પર ના પડતાં અમને ઘણો અફસોસ થયો. એવામાં જ એક ફાઈવસ્ટાર હોટલના મેનજરની નજર પડતાં તેને અમારી કિમંત વ્યાજબી લાગી. તેઓ અમને ખરીદીને હોટલમાં લઈ ગયા.

ફાઈવસ્ટાર હોટલમાં જતાં અમે બધી ડુંગળીઓ થોડી ખુશ હતી અને એવામાં અમને ખબર પડી કે ટોચના ઉદ્યોગપતિની પાર્ટી માટે અમારી ખરીદી થઈ છે – તેથી અમારું ઓગળેલું અભિમાન ફરી વધ્યું. હવે રસોઈયાએ એક એક પડ દૂર કરી સમારવાની તૈયારી કરી ત્યાં જ અંત નજીક જોતાં અમે બધી ડુંગળીઓ રોવા માંડી. કપાતાં કપાતાં ખેતરથી હોટલ સુધીની સફર યાદ આવી ગઈ અને ફરી ડુંગળીનો જન્મ ના મળે તેવો અંતિમ વિચાર આવ્યો. આખરે લોકોને રડાવતાં અમે ડુંગળીઓએ રડતાં રડતાં મોંઘવારીની દુનિયામાંથી વિદાય લીધી.

– રૂપેન પટેલ

Author: Gurjar Upendra Read More...

#
સજ્જન વનવેલી ભલી, કરે ઝાડ-શું પ્રીત,
સૂકે પણ મૂકે નહિ, એ સજ્જનની રીત

#
સબળાથી સૌ કોઈ બીએ, નબળાને જ નડાય,
વાઘ તણો માગે નહિ ભોગ ભવાની માય.

#
સભા વિશે જઈ બેસવું, જ્યાં જેનો અધિકાર,
ઝાંઝર શોભે ચરણમાં, હૈયા ઉપર હાર.

#
સર્વ દિવસ સરખા નથી, દુ:ખદાયક પણ કોઈ,
સુખ ભોગવીએ સર્વ તો દુ:ખ પણ લઈએ જોઈ.

#
સૂતેલ હોય તો બેઠો થઈ જજે, બેઠો ઊઠજે અધીર,
દૂરને મારગ પાંખ્યું વીંઝજે, છૂટ્યું આવે જેમ તીર.

#
સૂર્ય-રશ્મિ-પંથમાં વાદળ ભલે વચ્ચે પડે,
ખીલતા ફૂલને કદીયે મ્લાન મેં દીઠું નથી.

#
સેણ સગાયું કીજીએ, જેવી કુળની રીત,
સરખેસરખાં ગોતીએ, વેર, વેવાઈ ને પ્રીત

#
હથેળીમાં વાળ નહિ ને ગધેડાને ગાળ નહિ’
ચાડિયાને શરમ નહિ ને અઘોરીને ધરમ નહિ.

#
હંસા-પ્રીતડી એટલી વિપત પડે ઊડી જાય,
સાચી પ્રીત શેવાળની, જળ સાથે સૂકાય.

#
પહેલો મૂર્ખ તે ઠેકે કૂવો, બીજો મૂર્ખ તે રમે જુવો;
ત્રીજો મૂર્ખ તે બેન ઘેર ભાઈ, ચોથો મૂર્ખ તે ઘરજમાઈ.

#
સુખ-સમયમાં છકી નવ જવું; દુ:ખમાં ન હિંમત હારવી;
સુખ-દુ:ખ સદા ટકતાં નથી, એ નીતિ ઉર ઉતારવી.

Author: Gurjar Upendra Read More...

21.jpg

વિચાર અને અનુભૂતિના એક અલૌકિક વિશ્ર્વમાં લઈ જનાર એક સુંદર પુસ્તક વાંચવામાં આવ્યું. પુસ્તકનું શીર્ષક છે - ‘ખેડૂત ખેતર અને ખેતી.’ તેના લેખક છે, શ્રી શૈલેશ રાવલ અને પ્રકાશક છે GNFC, ખેતીપ્રધાન દેશમાં ભુલાઈ ગયેલો વિષય એક નવા અને પ્રેરક આયામ સાથે લેખક આપણી સામે આવે  છે. ખૂબ અઘરા અને ટેકનિકલ વિષયને તદ્દન સરળ બનાવીને મુકાયો હોવાથી પુસ્તક વધારે અસરકારક બન્યું છે. આમ તો શ્રી શૈલેશભાઈ પત્રકાર અને ઉત્તમ તસવીરકાર છે, પરંતુ પુસ્તક વાંચતાં વાંચતાં એક ચિંતક તરીકે તે વાચક સામે પ્રગટ થાય છે. અદ્ભુત તસવીર આંખોને પ્રસન્ન કરે છે, તેમનું ખેતીનું જ્ઞાન મન અને બુદ્ધિને ખુશ કરે છે, અને ધરતી માટેની તેમની લાગણી હૃદયને સ્પર્શી જાય છે. પુસ્તક વાંચ્યા પછી કોઈપણ વાચક જાણકારીની બાબતમાં અને માતૃભૂમિની બાબતમાં વધુ જાણકાર બન્યા વગર રહે નહીં. લેખકશ્રીએ ખૂબ ભ્રમણ, પરિશ્રમ, સંવાદ, ટિપ્પણીઓ કરેલી દેખાઈ આવે છે. ખેતીની વાત કરતી વખતે તે ખેતર અને ખેડૂતને ભૂલ્યા નથી. ધરતીમાતા અને જગતનો તાત એ બંનેને કેન્દ્રમાં રાખીને નાનાં નાનાં અસરકારક પ્રકરણો દ્વારા અસંખ્ય મહત્ત્વના વિષયો તેમણે આવરી લીધા છે. યુવાનો, ખેડૂતો, કૃષિક્ષેત્રના સંશોધનકારો, વિદ્વાનો, આયોજકો અને સરકાર સૌ માટે એક રેફરન્સ વોલ્યુમ બને તેવી આ પુસ્તકની કક્ષા છે.

ધરતી સાથે જોડાયેલી સમગ્ર સૃષ્ટિ તેમના દિલમાં વસેલી છે. એ પ્રેમ પુસ્તકના પ્રત્યેક પાનામાં ટપકે છે. તેમણે જમીનના, પાણીના, સિંચાઈના, ખેતરના, ખાતરના, ખેડૂતની સ્થિતિના, શહેરીકરણના, રસ્તાઓના, ઓજારોના, ગાય-ભેંસ-બળદના, ...તમામ વિષયો આવરી લીધા છે, કૃષિક્ષેત્રે સાહસ - પરાક્રમ કરનાર ખેડૂતમિત્રોની તેમણે વિશેષ નોંધ લીધી છે. ઊણપો, મર્યાદાઓની વચ્ચે લેખકશ્રી ભારતની કૃષિ માટે સંપૂર્ણપણે આશાવાદી છે. જૂની બાબતો, પદ્ધતિઓની મધુરતાના લેખકશ્રી આશિક હોવા છતાં પ્રયોગશીલતામાં વિશ્ર્વાસ ધરાવનારા છે, અન્ય દેશોની પ્રગતિની નોંધ લેનારા છે. તેમની ભાષા સરળ છે, હૃદયને સ્પર્શનારી છે, શબ્દચિત્ર ઊભું કરનારી છે અને પ્રવાહી છે. તેમની કલમ તેમના દિલના ઇશારે ચાલી રહી હોય એમ દેખાય છે.

૧૦૧ પ્રકરણોમાં વિસ્તરેલા પુસ્તકમાં ઘણી વાતો, પ્રસંગો ગમી ગયા છે. પરંતુ સ્થળસંકોચને કારણે બે-ચાર નમૂનાઓ પ્રસ્તુત કરીશું. પ્રત્યેક વાતમાં તર્ક અને બુદ્ધિ તો છે જ પણ સાથે સાથે લાગણી અને સંવેદના ભળેલી છે અને તેમાંથી જન્મેલી અનુરૂપ ભાષા છે. શરૂઆતમાં નમૂના રૂપે ફકરાઓ મૂકીને અંતમાં એક સમગ્ર નાનકડું પ્રકરણ મૂકીને પુસ્તકની નાનકડી યાત્રા કરવાનો વિચાર છે.

૧. ઘટાટોપ વાદળોમાંથી પૃથ્વી તરફ ભ્રમણ કરતું એક શ્ર્વેત મુક્તક જેવું મુક્ત વરસાદનું ફોરું ટપાક કરતું પ્રકૃતિના ખોળે ઘેઘૂર વૃક્ષના એકાદ પાંદડેથી દડદડતું ડાળ ડાળ અથડાતું, સરકતું, લસરતું, ઘરનું રક્ષણ કરતાં નળિયાંઓની વચ્ચેથી સંતરતું, નેવેથી પછડાયા પછી ગામની શેરીએથી, બાળકોની હોડી સાથે સફર કરતું કરતું ગામ વચાળેથી વહેતા ઝરા વાટે, પાદરના સુક્કા કોરા, મૃતપ્રાય તળાવમાં પહોંચે તે ક્ષણે જ તળાવમાં નવા જીવનો સંચાર થયાનો અહેસાસ, પાતાળમાં દબાયેલા દેડકામાં જીવસંચાર, તળાવની કોરેમોરે લજામણીના છોડમાં સંચાર, અને તળાવની પાણીની સપાટી ઊંચે આવતાં વગડે નવો સંચાર, બાળકોના ધુબાકાઓમાં નવો સંચાર, બહેનોનાં વાસણ, કપડામાં સંચાર, ગમાણના ઢોરને તરસ છિપાશેની આશાનો સંચાર, વગડો, પાદર, ખેતર... સૌ એક ટીપાની અનુભૂતિથી આળસ ખંખેરીને લીલાછમ બનવાની શરૂઆત એટલે પહેલા વરસાદના પહેલા ટપકાના સળવળાટનો જીવન અહેસાસ.

૨. ખેતરનો શેઢો વૃક્ષ વગર વાંઝિયો અને વૃક્ષોની ડાળ પંખીઓ વગર વાંઝણી. શિયાળામાં પ્રકૃતિ સોળ વરસની - ષોડષી બની જાય છે. યૌવન લહેરાતું હોય તેમ ધરતી લીલી ચાદરમાં પવનની એક એક લહેરખી સાથે હિલોળે ચઢી હોય, સૂરજનો ધૂપ સુગંધીદાર ધૂપસળીની જેમ મહેકતો હોય, ખેતરના ચાસમાંથી લહેરાતી પાકની ખુશ્બૂની માદકતા ભળે પછી તો ઊતરતી ઉંમરના બુઢાપામાંય યૌવનનું જોમ આપમેળે જ આવી જાય. તેને કોઈ મહુડાની જરૂર ન પડે, આવા પ્રકૃતિમય વાતાવરણમાં પંખીઓની બાદબાકી કરો તો બધું જ સૂનું સૂનું થઈ જાય. પંખીઓની ઓળખને ત્રણ તબક્કાઓમાં વિભાજિત કરી શકાય. ઘરઆંગણાનાં પંખી, ખેતર અને ઉપવનનાં પંખી તથા જંગલ વગડાનાં પંખી - પ્રકૃતિની સાંકળમાં દરેક જીવનું એક આગવું વર્ચસ્વ હોય છે. બાર ગાઉએ બોલી બદલાય તેમ દરેક ઋતુઓમાં પંખીઓ પણ બદલાય છે.’

૧૦૧ પ્રસંગોના આ પુસ્તકમાં લેખકે માણસ, ધરતી અને સૃષ્ટિની વાતો કરી છે. તેમણે લખેલી માણસના સાહસની અનેક વાતોમાંથી હું એક પૂરી વાત રજૂ કરું છું.

આવી અસંખ્ય રસપ્રદ અને પ્રબોધન કરનારી હકીકતોથી ‘ખેડૂત, ખેતર અને ખેતી’ સભર છે. સામાન્ય માનવી માટે નીરસ એવા ખેતીના વિષયને લેખકે રસપ્રદ બનાવ્યો છે અને હા, પુસ્તકમાંની બોલતી તસવીરો તો અદ્ભુત છે જ. શ્રી શૈલેશ રાવલને જેટલાં અભિનંદન આપીએ તેટલાં ઓછાં છે. યુવાનો સહિત વધુમાં વધુ લોકો આ પુસ્તક વાંચે તેમાં જ લેખકના પ્રયત્નની સાર્થકતા છે. મારે માટે તો ૨૧૭ પાનાંની મોજભરી સફર ક્યારે પૂરી થઈ તે ખબર જ ન પડી.

Author: Gurjar Upendra Read More...

Most Viewed

Most Viewed Author