એક પેટી એવી, કે જેમાં ધોળી-કાળી હાઉ, આંગળી જેવી અડાડે કે બોલે બાઉ બાઉ
આમ જાઉં, તેમ જાઉં, જ્યાં જાઓ ત્યાં સાથે થાઉં;નાનો થાઉં, મોટો થાઉં, ઊંઘી જાઓ તો સંતાઈ જાઉં
નાની શી દડી, મોતીએ મઢી;જઈ રાજાને ખોળે પડી
એક અચરજ એવું જોયું, નદી છતાં નહિ નીર;પહાડ છતાં પથ્થર નહિ, ગામ છતાં નહિ વીર
હાથ પગ છતાં માણસ નહિ, લાંબી પૂંછ પણ ઉંદર નહિ, ઝાડ ચઢે તોયે ખિસકોલી નહિ ફળ ખાય પણ પક્ષી નહિ