ભારતીય સાહિત્યમાં જેનું સર્જન સર્વશ્રેષ્ઠ ગણાય છે એ છે મહાભારત. મહાભારતમાં દ્રૌપદીનું પાત્ર સદીઓ સુધી દુનિયાની સમગ્ર પ્રજાને મોહિત કરનાર રહ્યું છે, અને એ જ છે આ કથાની નાયિકા.

આ નવલકથાની લેખિકા કાજલ ઓઝા વૈદ્ય છે. જેમની ગણના ગુજરાતી ભાષાના અગ્રણી સાહિત્યકારોમાં થાય છે. આ પુસ્તક આર.આર. શેઠ એન્ડ સન્સ કંપનીએ પ્રકાશિત કર્યુ છે.

આ પુસ્તકમાં દ્રૌપદી વિશે કહેવામાં આવ્યું છે. તેજસ્વી વ્યક્તિત્વ ધરાવતી, બુદ્ધિશાળી, ગુણિયલ અને વેરની આગમાં તપતી ‘યાજ્ઞાસેની’ હોવા છતાં અંદરથી તો એ એક સ્ત્રી હતી. સ્ત્રી તરીકેના નાજુક સંવેદન તેમના હૃદયની અંદર જીવ્યા હશે, ક્યારેક સળવળ્યા પણ હશે એ સત્યને કોઈ નકારી શકે તેમ નથી.

દુનિયામાં કોઈપણ સ્ત્રીને પોતાના વ્યક્તિત્વને અકબંધ રાખવા માટે સંઘર્ષ કરવો જ પડે છે. ઇતિહાસમાં ડોકિયું કરીએ તો જોવા મળશે કે સ્ત્રીઓને પુરુષપ્રધાન સમાજ સામે વેણ ઉચ્ચારી શકતી નહોતી. પોતાની પીડાઓ, મનોવ્યથાભરી મુંઝવણો અને સવાલોને તે વાચા આપી નહોતી શકતી. આજે પણ એ જ પરિસ્થિતિ છે. આજે પણ દ્રૌપદી આપણી આસપાસ જીવે છે અને તેની ચિત્કારના પડઘા સંભળાય છે. પોતાના સવાલોના જવાબ મેળવવા માટે એને સ્વજનો અને સમાજ સાથે લડાઈ કરવી પડે છે.

આ કથામાં મૈત્રીનું પવિત્ર ઝરણું દ્રૌપદી અને કૃષ્ણ વચ્ચે તાદૃશ થાય છે.

એક સ્ત્રીના રગેરગમાં વહેતી, મનમાં પ્રગટેલી અને હૈયામાં ધબકતી રહીને પોતાના અસ્તિત્વને પડકારતી એક સંપૂર્ણ સંવેદનશીલ નારીની આ કથા છે.