૧. કાંસાનો યુગ = કાંસાનાં હથિયાર વપરાતાં તે જમાનો.
૨. કાંસું ભરવું-કાસો ભરવો = (૧) પ્યાલો ભરવો; પ્યાલામાં સાકર કે હરકોઇ ચીજ ભરીને માનતા કરવી. આ રૂઢિની મૂળ હકીકત એમ છે કે ઘણાં વર્ષ પહેલાં હજરત મખદુમ જહાંનિયાં જહાંગશ્ત નામના એક ઓલિયા મુલતાનમાં થઇ ગયા. તેઓ એક સાદા બુખારી હતા. તેઓ દુનિયાની સફરે નીકળ્યા અને દરેક પવિત્ર જગ્યામાંથી કંઈક ચીજ નિશાની તરીકે લેતા. આમ ફરતા ફરતા તેઓ મદીને આવ્યા અને ત્યાંથી શામ એટલે સીરીઆ તરફ જતાં રસ્તામાં એક પહાડ ઉપર ગુફામાં આવી પહોંચ્યા. તે ગુફામાં ચાળીશ ભક્તો રહેતા હતા. તેનાં ખોરાક માટે કાસાઓ એટલે પ્યાલાઓ દૂધ, સાકર ને ચોખા ભરીને કુદરતી રીતે આવતા, ને તે તેઓ ખાઈ જતા. તેઓ ખાઈ રહે ત્યારે આ કાસાઓ કુદરતી રીતે અદૃશ્ય થઇ જતા એટલે કે જ્યાંથી આવતા ત્યાં ચાલ્યા જતા. આ ભક્તોને એવો હુકમ હતો કે જે દિવસે ૪૧ કાસાઓ, આવે ત્યારે તમારે બહાર નીકળી ખબર કાઢવી, જે ઉપરથી તમને માલૂમ પડી આવશે કે એક બુઝર્ગ માણસ આવી પહોંચ્યો છે. આ બુઝર્ગ માણસને તમો અંદર બોલાવશો અને વધારાનો ૪૧ મો કાસો એટલે પ્યાલો તેમને આપશો. આવી રીતે જે દિવસે ૪૧ પ્યાલા આવ્યા તે દિવસે બધા ભક્તો ગુફામાંથી બહાર નીકળી આવ્યા. તપાસ કરતાં હજરત મખદુમ જહાંનિયાં જહાંગશ્તને જોયા. ભક્તો તેમને અંદર લઈ ગયા અને જે ૪૧મો પ્યાલો હતો તે તમને આપ્યો. એ પ્યાલામાંથી દૂધ, સાકર અને ચોખા તેઓ ખાઈ ગયા અને એ કાસો એટલે પ્યાલો પોતાની પાસે રાખી લીધો. ભક્તોએ તે પ્યાલો ન લઈ જવા માટે તેમને કહ્યું પણ તેઓ માન્યા નહિ અને જવાબ આપ્યો કે આ પ્યાલો તો હું નિશાની તરીકે રાખવા માગું છું. એમ કહી પ્યાલો લઈ લીધો. પાછા ફરતા ફરતા બીજી નિશાનીઓ સહિત મુલતાન પહોંચ્યા. ત્યાંથી હજરત મખદુમ સૈયદ સિકંદર સાહેબને એ પ્યાલો તથા બીજી નિશાનીઓ સહિત માંગરોળ તરફ મોકલ્યા. એ પ્યાલો હાલ બડી મેડીવાળા મકાનદાર સૈયદો પાસે હોવાનું કહેવાય છે. જ્યારે લોકો તેની બાધા માનતા રાખે છે ત્યારે એ પ્યાલો ભરવા આપે છે અને એ પ્યાલામાં સાકર ભરે છે. આ પ્યાલામાં સાકર ભરવી તેનું નામ ગુજરાતીમાં કાંસું ભરવું થઈ ગયું છે, પણ ખરી રીતે કાસો ભરવો એટલે પ્યાલો ભરવો એ છે. (૨) લોબાન