પ્રસંગ; વિષય (2) ગ્રંથનો વિભાગ; અધ્યાય (3) કોઈ બાબત ઉપરનો સંપૂર્ણ વ્યવહાર – મામલો (4) કશું કરવાનું ખાસ વિધાન કરતું વચન (5) કવિકલ્પિત વસ્તુવાળું રૂપક – નાટક (કા.શા.)

( વેદાંત ) અંગપ્રતિપાદક વાક્યની અપેક્ષાવાળું પ્રધાન વાક્ય.

ઉત્પન્ન કરવું તે; અસ્તિત્વમાં લાવવું તે; રચવું તે.

કાંઈ કરવાનું ખાસ વિધાન કરતું વચન; જેમાં કોઈ કાર્ય અવશ્ય કરવાનું હોય એવું વચન.

કોઈ પણ બાબત ઉપર અધિકારીઓનો સંપૂર્ણ પત્રવ્યવહાર; તુમાર; લખાણ; મામલો.

ગ્રંથનો વિભાગ; ગ્રંથના જુદા જુદા વિષયોમાંનો એકાદ વિષયનો ભાગ; પુસ્તકના વિષયોનો અમુક ભાગ કે ખંડ; અધ્યાય, પરિચ્છેદ; બાબ; કાંડ; સર્ગ.

( કાવ્ય ) દ્રશ્ય કાવ્યની અંદર રૂપકના દશ માંહેનો એક ભેદ; દ્રશ્ય કાવ્યના ૨૭ માંહેનો એક ભેદ. કાવ્યશાસ્ત્રમાં રૂપકના દશ પ્રકાર છે: નાટક, પ્રકરણ, ભાણ, વ્યાયોગ, સમવકાર, ડિમ, ઇહામૃગ, અંક, વીથિ અને પ્રહસન. સાહિત્યદર્પણમાં જણાવ્યા પ્રમાણે તેમાં સામાજિક અને પ્રેમ સંબધી કલ્પિત ઘટનાઓ હોવી જોઈએ અને તેમાં મુખ્યપણે શૃંગાર રસ હોવો જોઈએ. જે પ્રકરણની નાયિકા વેશ્યા હોય તે શુદ્ધ અને જેની નાયિકા કુલવધૂ હોય તે સંકીર્ણ પ્રકરણ કહેવાય છે. નાટકની માફક તેનો નાયક બહુ ઉચ્ચ કોટિનો પુરુષ નથી હોતો અને તેનું આખ્યાન કોઈ પ્રસિદ્ધ ઐતિહાસિક કે પૌરાણિક વાત હોતું નથી.

પ્રસ્તાવ; પ્રસ્તાવના; ઉપોદ્ઘાત.

બનાવ; પ્રસંગ.

( કાવ્ય ) ભજવવા યોગ્ય નાટક વગેરે દ્રશ્ય કાવ્ય; કવિકલ્પિત વસ્તુવાળું દશ અંકનું નાટક. માલતી માધવ, મૃચ્છકટિક વગેરે પ્રકારનાં નાટક છે.

વાચ્યાર્થના પાંચ માંહેનો એક નિયમ.

વિષય; બાબત; વાતનો પ્રસંગ.

વૃત્તાંત; કોઈ વિષય સમજવા અથવા સમજાવવાને તે ઉપર કરાતો વાદવિવાદ.

શરૂઆત; મંડાણ; પગરણ.

( વેદાંત ) શાસ્ત્રના સિદ્ધાંતભાગ સિવાયના વિષયને પ્રતિપાદન કરનારો ગ્રંથ.

સહજાનંદ સ્વામીએ સાધુ, પાળા માટે ઘડી બહાર પાડેલો નિયમ. આવાં ત્રીશ પ્રકરણ છે.