મારે આંગણિયે તલાવડી  છબછબિયાં પાણી,

એમાં તે અણવર લપટ્યો રે એની કેડ લચકાણી.

વેવાઈને માંડવે વેવલી રે એની આંખ છે કાણી,

નદીએ  નાવા  ગઈ’તી રે એને દેડકે  તાણી,

ધોળજો છોકરાં ધોળજો રે એની કેડ લચકાણી,

ગોળને બદલે ખોળ દ્યો રે એની કેડ લચકાણી.

અળવીંતરી તું એવી કે એની અવળી વાણી,

એણે ચોરીને ચીભડું ખાધું રે,

એણે ચોરીને ચુરમું ખાધું રે,

એણે ચોરીને ચટણી ચાટી રે,

એ તો…

ખાઉં ખાઉં કરતી ફરતી રે જાણે ભેંશની ભાણી,

મારે આંગણિયે તલાવડી છબછબિયાં પાણી.

ઓલ્યા અણવરને જાનમાંથી કાઢો રે હું તો લાજી મરું,

એના હાથ હડીંબા જેવા એના પગ ધડીંબા જેવા,

એનું  માથું બુઝારા જેવું  રે હું તો લાજી  મરું,

ઓલી વેવલીને માંડવેથી કાઢો રે હું તો લાજી મરું,

એનું નાક નળીયા જેવું એનો ફાંદો ફળીયા જેવો,

ઓલી કાણીનો કાંકરો કાઢો રે હું તો લાજી મરું,

ઓલ્યા અણવરને જાનમાંથી કાઢો રે હું તો લાજી મરું.

તું થોડું થોડું જમજે રે કે અણવર અધરાયો,

તારા પેટમાં દુઃખશે રે કે અણવર અધરાયો.

એક આકડાની ડાળ એક લીમડાની ડાળ,

માંય  લસણ  કળી  માંય  તેલ  પળી,

માંય મરચું મેલો રે કે અણવર અધરાયો.

તને રાંધતાય આવડે નહીં કે વેવલી વંઠેલી,

તું તો શીરામાં નાખે દહીં કે વેવલી વંઠેલી,

તેં તો પૂરણ પોળી કરી છાશમાં બોળી,

તું તો મીઠે મોળી ને વળી થાય છે ભોળી,

તને વેચે તો મળે ન પઈ કે વેવલી વંઠેલી.

તું થોડું થોડું જમજે રે કે અણવર અધરાયો,

તને રાંધતાય આવડે નહીં કે વેવલી વંઠેલી.

અણવર અધરાયો… વેવલી વંઠેલી…