ધર્મ પ્રમાણેનું આચરણ; સદાચાર (2) આચરણના ધાર્મિક નિયમ (3) ચાલચલગત (4) રાજનીતિ (5) પદ્ધતિ (6) વ્યક્તિ અથવા સંસ્થાની કાર્યપ્રણાલી માટે અગાઉથી નક્કી કરેલા માર્ગદર્શક સિદ્ધાંતો અને ધોરણો

આચરણના ધાર્મિક નિયમ.

કુટિલતા; દાવપેચ.

ચાણક્ય, વિદુર, ભીષ્મ વગેરેએ રચેલ સદાચારના નિયમોનું પુસ્તક. મહાભારતમાં ભીષ્મે યુધિષ્ઠિરને નીતિશાસ્ત્રનો ઉપદેશ આપેલો છે. તેમાં પ્રજાને માટે કૃષિ, વાણિજ્ય વગેરેની વ્યવસ્થા, અપરાધીઓને દંડ, અમાત્ય, ચર, ગુપ્તચર, સેના, સેનાપતિ વગેરેની નિયુક્તિ, દુષ્ટોને દમન, રાષ્ટ્રદુર્ગ અને કોશની રક્ષા, ધનિકોની દેખરેખ, દરિદ્રોનું ભરણપોષણ, યુદ્ધ, શત્રુઓને વશ કરવા સામ,દામ, દંડ, ભેદ એ ચાર ઉપાય, સાધુઓની પૂજા, વિદ્વાનોનો આદર, સમાજ અને ઉત્સવ, સભા, વ્યવહાર તથા આવા પ્રકારની અનેક ઘણી વાતો છે. નીતિ વિષય ઉપર ઘણાં ઘણાં પુસ્તકો છે. જેવાં કે, ઉશનાની શુક્રનીતિ, કોટિલ્યનું અર્થશાસ્ત્ર, કામંદકીય નીતિસાર.

ચાલચલગત.

જેથી આપણું કલ્યાણ થાય અને સમાજને કોઈ પણ જાતનું નુકસાન ન થાય એવી વ્યવહારની રીતિ.

ધોરણ.

નાટ્યના તેત્રીશ માંહેનો એ નામનો એક અલંકાર.

ન્યાય.

ન્યાયશાસ્ત્રે જોયેલી અને ફરમાવેલી મર્યાદા; શુદ્ધ ન્યાય.

પદ્ધતિ; રીત.

પહોંચાડવું તે; લઈ જવું તે; દોરવું તે.

પ્રાપ્ત કરવું તે.

યુક્તિ; ઉપાય; હિકમત.

રાજા અને પ્રજાએ અરસપરસ વર્તવા સંબંધી તથા રાજ્યના ઉત્કર્ષ માટેની રૂડી રીત અને રૂડા વિચાર; રાજનીતિ; રાજાપ્રજાની રક્ષા માટે નક્કી કરેલી વ્યવસ્થા; શુક વગેરેએ કહેલી રાજવિદ્યા; નીતિશાસ્ત્ર.

રાજ્યની રક્ષા માટે કામમાં લેવાતી યુક્તિ; રાજ્યની પ્રાપ્તિ કે રક્ષા માટે રાજાઓ તરફથી ચલાવાતી ચાલ;` પોલિસિ`.

લઈ જવાની કે લઈને ચાલવાની ક્રિયા, ભાવ કે રીત.

વ્યવહારકુશળતા.

વ્યવહારની રીતિ; આચારપદ્ધતિ.

સદાચાર; ધર્મ પ્રમાણેનું આચરણ; સત્ય અને વ્યવહારને બાધ આવે નહિ એવી રીત; કોઈ પણ કામ કે વ્યવહાર સારી રીતે ચલાવવાને માટે નક્કી કરેલ વર્તન કે માર્ગ; નય. દ્યૂતક્રીડા, માંસભક્ષણ, સુરાસેવન, વેશ્યાગમન, મૃગયાવિહાર, પરધનહરણ અને પરદારાગમન એ સાત વ્યસનનો ત્યાગ તે પણ નીતિ કહેવાય છે.