स्त्री.
ઉત્તર ગુજરાતમાં રમાતી એ નામની એક દેશી રમત. તેને પોળ પણ કહે છે. તેમાં ગમે તેટલા રમનારા રમી શકે છે. બે મોટા રમનારા સામસામા એકબીજાને ખભે કમાનની માફક હાથ અડાડી દરવાજા જેવું કરીને ઊભા રહે. બાકીના રમનારાઓ એકની પાછળ એક એમ બે ખભા ઉપર હાથ મૂકી હારબંધ ઊભા રહે. પછી તે હાર પેલા દરવાજા પાસે આવે અને તેમાં સૌથી આગળ હોય તે પોળિયા રાજાને કહે, પોળિયા રાજા, પોળ ઉઘાડો, એટલે તે પૈકી એક કહે, દાણિયા રાજા, દાણ ચુકાવો. ત્યારે હારમાંનો પહેલો ખેલાડી બોલે, આગલો ઘોડો અમારો અને પાછલો ઘોડો તમારો એમ કહી આખી હાર દરવજામાંથી પસાર થાય. છેવટના રમનારાને તે અટકાવી પૂછે, ખાંડ ખાશો કે સાકર. પોળિયા રાજાએ પોતાનાં નામ ખાંડ કે સાકર ઠરાવી રાખ્યાં હોય છે. તે પ્રમાણે એ ખેલાડી જે નામ બોલે તેને અનુસરીને તેને પગે તેને વળગાડે. પછી પેલી હાર ફરીને આવે અને તેમાંથી પણ એક રમનારને પકડીને ઉપર પ્રમાણે જ પૂછે અને તેના જવાબ પ્રમાણે તેને પણ પગે વળગાડે. એ પ્રમાણે કરતાં છેવટે એક રમનાર રહે, તે ડોશી થાય. ડોશીની પેઠે ચાલતો આવે. તેને બધા વળગેલા છોકરાઓ ઊચકીને દૂર મૂકી આવે. પછી પોળિયા રાજામાંથી એક આંબો અને બીજો મહૂડો બને. જેના તેને વળગેલા છોકરા તે આંબા અને મહૂડાની પાછળ, કેરી ખાઉં મહૂડું ખાઉં, એમ બોલતા જેની તેની પાછળ દોડે. તેઓ પકડાય એટલે રમત પૂરી થાય.
બાળપણમાં માણેલા અને હવે ભૂલાતં-વિસરાતાં જતાં જ્ઞાન વર્ધક કોયડાઓની રમત એટલે ઉખાણાં
મગજને કસરત કરાવતી, યાદશક્તિ વધારતી તથા રમત રમતમાં વિરુદ્ધાર્થી કે પર્યાપવાચી શબ્દો શીખવતી રમત એટલે વર્ડ મેચમાં. આ રમતમાં 20 બ્લોક પાછળ 20 શબ્દો છુપાયેલા હશે.
કહેવતના આડા અવળાં ગોઠવાયેલા શબ્દોને યોગ્ય ક્રમમાં ગોઠવી સાચી કહેવત અને તેનો અર્થ જણાવતી રમત એટલે જંબલ ફંબલ