એક જાતની લીલોતરી; હાથીચુક. તે દિલ્હી પ્રાંતમાં ખૂબ થાય છે. તેને મેદાનમાં એક એક ફૂટને છેટે કરેલા ક્યારામાં સારી રીતે ઊંચા થરમાં ઓગસ્ટથી ઓક્ટોબર સુધી વાવવામાં આવે છે. પણ જો વહેલાં વાવવામાં આવે તો વરસાદથી તેને જાળવવી જોઈએ ઊંડી, રેતીવાળી અને ભેજવાળી જમીન તેને માટે બહુ સારી છે. જો કે ભોર જમીનમાં તે સારી થાય છે છતાં પણ સારી રીતે તેને પાણી પાવું જરૂરનું છે. છોડવાઓને પાંચ કે છ પાન આવે ત્યારે તેમને ચાર ફૂટ છેટેની હારમાં ફરી વાર વાવવા. આ છોડવાઓને ઊંડી, સારી રીતે ખાતર નાખેલી અને હમેશ પાણી પૂરતું મળે તેવી જમીન જોઇએ. વખતે વખતે પ્રવાહી ખાતર પણ નાખવું જોઇએ. આ ઘણા સુંદર ને સ્વાદિષ્ટ શાક ઉપર હાલમાં ઘણાનું ધ્યાન ગયું છે અને પરિણામે તેની જુદી જુદી જાતનો બની છે. આમાં સૌથી સારી જાત હાથીચોક છે. તે અસલ જાતની છે. તેમાં મોટા મોટા ગોટા થાય છે. બીજી જાત હાથીચોક દેરાનવાની છે. તે સૌથી જૂનામાં જૂની જાત છે. તેમાં ઘણા મોટા, ભારે ઘેરા લીલા રંગના ગોટા થાય છે. તેમાં નસ હોતી નથી આ જાતમાં વરસમાં બે વખત ફૂલ આવે છે. ત્રીજી જાણીતી જાત જેરુસલેમ હાથીચોક છે. આ જાત બારતના ઘણા ભાગમાં વાવવામાં આવે છે. જ્યારે બટેટાંની અછત હોય છે. ત્યારે તેને ખાસ ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. માર્ચની શરૂઆતથી મેની આખર સુધીમાં ગમે ત્યારે તેને વાવવામાં આવે છે. તેને ટેકરીઓ ઉપર માર્ચ મહિનામાં વાવવામાં આવે છે. આ જાતને ગમે તેવી જમીનમાં વાવી શકાય છે. તેને બિલકુલ નહિ અથવા સાધારણ ખાતર નાખવું પડે છે. વધારે ખાતર નાખવાથી થડિયાનો ભાગ મોટો થાય છે અને ગાંઠો નાની થાય છે. મેદાનમાં નવેંબર સુધીમાં ખાવા લાયક પાક તૈયાર થઈ જાય છે. જ્યારે ટેકરીઓ ઉપર તે ઓગસ્ટમાં થાય છે, ત્યારે જમીનમાં તેની આદું જેવી ગાંઠો થાય છે અને ઉપર ત્રણ ચાર ફૂટના છોડ થાય છે તેમાં ગોળ પાંખડીવાળાં ફૂલ થાય છે.