હવે ના આપણે દોસ્ત છીએ કે ના દુશ્મન છીએ, બસ એકમેકની યાદો સંઘરી બેઠેલા અજાણ્યા છીએ ! Written By, Vishal Joshi……L

જેને તમે ચાહો એ પ્રેમ… જે તમને ચાહે એનું શું.??? જેના માટે તમે રડ્યા એ પ્રેમ… જે તમારા માટે રડ્યા એનું શું.??? જેના માટે તમે તડપ્યા એ પ્રેમ… જે તમારા માટે તડપ્યા એનું શું.??? તમે જેને ચાહો એ તમને મળ્યું એ પ્રેમ… અને જેને તમે ના મળ્યા એનું શું.???

યાદો ના પાના થી ભરેલી છે જિંદગી, સુખ અને દુ:ખ ના પ્રસંગો થી ભરેલી છે જિંદગી, એકલા બેસીને વિચારી તો જુઓ, મિત્રો વગર કેટલી અધુરી છે જિંદગી…..  

કિંમત પ્રેમની નહી,  પ્રેમ કરનારની હોવી જોઈએ,  કારણ કે પ્રેમનો મુખોટો પહેરેલાં બહેરુપ્યા ઘણા મળતા હોય છે, પરતું પ્રેમનાં રૂપમાં રાધાને કૃષ્ણ  કોઇક જ મળે છે… 

તમારી નવી સવાર એટલી સારી થઈ જાય, કે દુઃખોની તમારી વાતો બધી નાની થઈ જાય, આપી જાય એટલી ખુશીઓ આ દિવસ,  કે ખુશી પણ આપની દિવાની થઈ જાય.

કોઈ સ્મિતે સ્મિતે સળગે છે કોઈ રડીને દિલ બહેલાવે છે કોઈ ટીપે ટીપે તરસે છે કોઈ જામ નવા છલકાવે છે સંજોગના પાલવમાં છે બધું દરિયાને ઠપકો ના આપો એક તરતો માણસ ડૂબે છે એક લાશ તરીને આવે છે – સૈફ પાલનપુરી

     થોડી ગેરસમજથી સારું જીવાય છે,     ખુલાસા કરવાથી દુખી થવાય છે,       જીવનમાં ક્યારેક બંધ બાજી રમવી સારી,       બાકી તો ત્રણ એક્કા માં પણ હારી જવાય છે.

સુખ નું કોઈ શીડ્યુલ ના હોય આનંદ ની અપોઈનમેન્ટ ના હોય પ્રેમ નું પ્લાનિંગ ના હોય માટે જીવન ને જોશ અને ઉત્સાહ થી જીવો એમાં વિચારવાનું ના હોય…

જિંદગી આમ તો પળોજણ છે, પણ ન છૂટી શકે એ વળગણ છે. આ તે અસ્તિત્વ છે કે છે આરસ ? છે સુંવાળું, છતાંય કઠ્ઠણ છે ! કોઈ રણદ્વીપ જોઈ લ્યો જાણે ! આયખું લીલુંછમ, છતાં રણ છે ! મન રહે છે સતત તણાવોમાં, રામ એમાં છે, એમાં રાવણ છે ! હાથમાં ક્યાં છે અંત કે […]

 એક સ્મિત જે હસાવી દે     એક અશ્રુ જે  રોવડાવી દે     એક ઈચ્છા જગાવી દે     એક પ્રીત જે સમઝી લે     દરેક વાત જે  જાણી લે એનું જ નામ છે     "..મિત્રતા.."

જો તૂ ફૂલ હોત તો મારે માળી બનવુ હતુ, જો તૂ સાગર હોત તો મારે નાવ બનવુ હતુ, જો તૂ મંદિર હોત તો મારે મૂર્તિ બનવુ હતુ, જો તૂ રાધા હોત તો મારે કૃષ્ણ બનવુ હતુ.

ધીરજ ધરી પણ ફળ સારા ન મળ્યા,     કેહવું હતું પણ શબ્દોના સથવારા ન મળ્યા,     કદર કરતા રહ્યા આખી જિંદગી બીજાની,     પણ અફસોસ અમારી કદર કરનાર કોઈ ન મળ્યા.